Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Το φαράγγι του Αγιατριαδίτικου ποταμιού και το πέρασμα των Στενών

Το φαράγγι του Αγιατριαδίτικου ποταμιού και το πέρασμα των Στενών Αναμνήσεις και «βουτιές» στο παρελθόν … περπατώντας στα μονοπάτια που διάβαινα παιδί

Του Στέφανου Σταμέλλου*

 Η σκέψη να κάνουμε τη διάσχιση του φαραγγιού του Αγιατριαδίτικου ποταμιού και το πέρασμα των Στενών ήταν παλιά. Ήταν μια υπόσχεση και δέσμευση συναισθηματική, αλλά και μια «υποχρέωση» για μας που μεγαλώσαμε στην «εξοχή», σ’ αυτή την περιοχή με την άγρια ομορφιά και την ξεχωριστή ιστορία. Και να που η υπόσχεση τελικά υλοποιήθηκε…

Πολλές φορές η αχνή σκιά των παιδικών μας χρόνων μας σπρώχνει στο να φρεσκάρουμε τη μνήμη κάνοντας γυρίσματα πίσω. Κι όταν «φεύγουν» οι άνθρωποι, μένουν τα άδεια εγκαταλειμμένα και μισογκρεμισμένα σπίτια, τα δέντρα, αλλά και τα πιο σταθερά: τα βουνά, τα ρέματα, τα χωράφια, τα βράχια, τα φαράγγια και οι «αρχαίες σκουριές», για να παίξουν αυτό το ρόλο, της προσωρινής φιλοξενίας της
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2016

Στο Μονοπάτι E4, από το Καρπενήσι στην Άμπλιανη Μια ακόμα ανεπανάληπτη εμπειρία στην πανέμορφη Ευρυτανική φύση


Στο Μονοπάτι E4, από το Καρπενήσι στην Άμπλιανη
Μια ακόμα ανεπανάληπτη εμπειρία στην πανέμορφη Ευρυτανική φύση

Του Στέφανου Σταμέλλου*

Ένα χρόνο μετά - διαβάστε εδώ - στο Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4, στο δρόμο ξανά για την Πυθία, για τους Δελφούς. Η Ελλάδα ένα χρόνο μετά, οι δρόμοι της και τα «δύσβατα» μονοπάτια της πολιτικής, σε διαρκή αναδιάταξη. Ένα χρόνο μετά, τίποτα δεν είναι το ίδιο. Όλα και όλοι με το χρόνο αλλάζουμε και ταυτόχρονα «βράζουμε σαν τον βάτραχο στην κατσαρόλα» και συνηθίζουμε τις αλλαγές.

Μου αρέσει να συναντώ και να γνωρίζω άγνωστους ανθρώπους, άγνωστα βουνά, μονοπάτια άγνωστα, την άγνωστη ανεξιχνίαστη φύση. Η φύση, η «Πυθία», στο ζενίθ του διαλογισμού και της κούρασης του πολύωρου trekking, σου χαρίζει την «ερωτική» της παρουσία. Η επαφή μαζί της έχει στοιχεία «ερωτικά»∙ και σε διδάσκει με τους χρησμούς της. Το πρόβλημα είναι να μπορεί κανείς να τη δεχτεί, να δεχθούμε τον «χρησμό» της, να την αγαπήσουμε και να εφαρμόσουμε, όσα μας μαθαίνει στη σχέση μας μαζί της, σε όλες μας τις σχέσεις και σε όλα τα πεδία της ζωής. Αναμφισβήτητα διανύουμε μια περίοδο παγκόσμιας κρίσης∙ και είναι αυτή, με δυο λόγια, αποτέλεσμα του λανθασμένου συστήματος αξιών, που επέλεξαν κυρίως οι αναπτυγμένες χώρες με το οικονομικό μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού. Οι «χρησμοί» και οι αξίες της «Πυθίας», της φύσης, της μάνας γης, ανεξιχνίαστες και
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Ανάβαση στη Γκιώνα, κορυφή Πυραμίδα 2510 μ (5/6/2016)

 Λαμία, Ιούνης 2016

Η Γκιώνα, το βουνό του Γκιώνη, του Γιάννη, στα Αρβανίτικα, είναι το πέμπτο βουνό της Ελλάδας σε ύψος, μετά τον Όλυμπο, τον Σμόλικα, το Βόρρα (Καιμακτσαλάν), και τον Γράμμο. Είναι από τα πιο αγαπημένα βουνά των ορειβατών και των αναρριχητών. Πολύπαθο βουνό με πλούσια ιστορία τόσο από την τουρκοκρατία, όσο κι από την Εθνική μας Αντίσταση, τα γνωστά λημέρια της Γκιώνας.

Πολύπαθο κι από την σκοπιά της εκμετάλλευσης του υπόγειου πλούτου της, του βωξίτη, που έχει ως συνέπεια το ξεκοίλιασμα και την κατασπατάληση της φυσικής του ομορφιάς, του τοπίου και του φυσικού περιβάλλοντος. Είναι γνωστές άλλωστε οι διαμαρτυρίες των κατοίκων και των φορέων της περιοχής, ιδιαίτερα της βορειοανατολικής πλευράς του βουνού, οι  οποίες δυστυχώς καταλήγουν σε
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Χρήσιμες συμβουλές σε όσους "παίρνουν" τα βουνά

Τα βουνά μπορεί να γίνουν επικίνδυνα αν δεν δοθεί η απαραίτητη προσοχή. Οι ακόλουθες σημειώσεις καλύπτουν τις ελάχιστες προφυλάξεις αν θέλει κάποιος ν' αποφύγει τραυματισμό ή να χαθεί ώστε έτσι να επιβαρύνει και να βάζει σε κίνδυνο και άλλους εκτός από τον ίδιο.

Ρουχισμός
Αυτός θα πρέπει να είναι πολύχρωμος, ζεστός, αντιανεμικός και αδιάβροχος. Να φοράτε κατάλληλες μπότες με αντιολισθητική σόλα. Πάρτε επιπλέον ρουχισμό και ίσως και ένα καπέλο και γάντια. Κάνει πάντα περισσότερο κρύο στις κορυφές.

Τροφή
Εκτός
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Απ’ το Καρπενήσι στους Δελφούς, στο Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4 Πηγαίνοντας με τα πόδια στην Πυθία …


Απ’ το Καρπενήσι στους Δελφούς, στο Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4
Πηγαίνοντας με τα πόδια στην Πυθία …
Του Στέφανου Σταμέλλου*

Το λεωφορείο έφθασε στο Καρπενήσι νυχτώνοντας για τα καλά. Δευτέρα βράδυ, 13 Ιουλίου. Μόνος, στην ανατολική άκρη της πόλης, με το βαρύ σακίδιο και τα μπατόν. Πρέπει κάτι να αποφασίσω. Ξεκινώ ανοίγοντας το GPS στη διαδρομή/αρχείο «Καρπενήσι – Κρίκελλο» του Μονοπατιού Ε4. Πρώτη φορά χρησιμοποιώ GPS, δανεικό κι αυτό από το Χρίστο, «δανεικές» και οι διαδρομές από την Ζοζεφίνα. Μου δείχνει μόνο την κατεύθυνση. Λεπτομέρειες τίποτα. Σημάδια και ταμπέλες δεν υπάρχουν. Το σκοτάδι δεν βοηθάει, είναι πολύ μαύρο.

Περνάω τον περιφερειακό της πόλης,
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

3ος Ποδηλατικός Άθλος στα Βουνά της Ρούμελης


ΔΙΑΔΡΟΜΗ 3ου ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟΥ ΑΘΛΟΥ 

στα ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ


4-5-6 & 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015

4 Μέρες | 245 χλμ  + 8081 / – 8768 μ

Ευρυτανία – Αιτωλοακαρνανία – Φθιώτιδα3ος ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟΣ ΑΘΛΟΣ

Αναλυτικά:
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2015

Γιατί κάνουμε ορειβασία

Γιατί η ορειβασία; Γιατί τα βουνά υπάρχουν… Γιατί τα δάση και οι πλαγιές -χιονισμένες ή ανθοσκέπαστες- υπάρχουν… Τα κελαϊδίσματα στο ευωδιαστό χάραμα, η απεραντοσύνη των κορυφών υπάρχουν… Και μας περιμένουν. Όχι για να «νικήσουμε» ή να «κατακτήσουμε», όπως απερίσκεπτα γράφουν πολλοί, ξεχνώντας ότι η φύση είναι μεγάλη και αιώνια, ενώ εμείς μικροί και εφήμεροι.

Ανεβαίνουμε στα βουνά, διασχίζουμε τις ρεματιές,
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Άγραφα: Πέτρα και φως ή περιδιαβαίνοντας στα χωριά των Αγράφων



Άγραφα: Πέτρα και φως

Του Στέφανου Σταμέλλου*

Περιδιαβαίνοντας στα χωριά των Αγράφων και της Δυτικής Ευρυτανίας, εντυπωσιάζει η τόσο ιδιαίτερη άγρια ομορφιά του τοπίου, των απότομων φαραγγιών και των κορυφών. Δεν είναι τυχαίο που η περιοχή αυτή έχει κερδίσει την ιδιαίτερη αγάπη και είναι συχνή επιλογή πολλών ορειβατικών συλλόγων της χώρας. Βρεθήκαμε μια μικρή παρέα στις πρώτες μέρες του Μάη στην περιοχή, με στόχο να γευτούμε την ανοιξιάτικη αγραφιώτικη φύση.

Στον πολύ λίγο χρόνο,
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Πουγκάκια: ένα ξεχωριστό χωριό της Δυτικής Φθιώτιδας



του Στέφανου Σταμέλλου*

Η περιπλάνηση στις πηγές του Ρουστιανίτη - παραπόταμου του Σπερχειού - και τις πλαγιές της Σαράνταινας έχει μια εξαιρετική γοητεία και ομορφιά. Ξεκινήσαμε με ένα απλό στόχο: να γνωρίσουμε το χωριό Πουγκάκια. Είναι η πρώτη φορά. Γιατί κάθε φορά που ανεβαίνουμε στη Γραμμένη Οξιά, στη Σαράνταινα και τα Κοκάλια, πηγαίνουμε είτε από το Γαρδίκι, είτε από τη Ράχη Τυμφρηστού, είτε από την Άμπλιανη. 

Τα Πουγκάκια είναι χωριό της
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΜΑΣ

technology freak
Είτε μας αρέσει είτε όχι η τεχνολογία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Έχουμε πρόσβαση σε χιλιάδες πληροφορίες μέσω του διαδικτύου και με ένα κλικ, μπορούμε να μάθουμε τα πάντα… από τον καιρό μέχρι νέα από την άλλη άκρη του κόσμου και μάλιστα σε πραγματικό χρόνο! Πιο κάτω θα βρείτε μερικές από τις πιο χρήσιμες ιστοσελίδες και εφαρμογές για τον απλό πεζοπόρο μέχρι τον πιο ψαγμένο αλπινιστή!
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Βελούχι, ανάβαση στην κορυφή(2.315μ) από τα Καγκέλια [22.6.2014]

Του Στέφανου Σταμέλλου*

“Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα μάινα»” **

Βγήκαμε κι αυτή την Κυριακή, οι γνωστοί τρεις «καπεταναίοι παντός καιρού», να μανουβράρουμε ορειβατώντας στο Βελούχι [Βάσω, Γιάννης, Στέφανος]. Τούτες τις μέρες, τις αδιευκρίνιστες και τόσο παράξενες, νιώθεις την ανάγκη να πλησιάζεις στα πατρώα και στα “πάλαι”... «Κι όλο τραγουδάς», μου λέει η Βάσω.

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Βαρδούσια από το «Ασανσέρ», μια ξεχωριστή ανάβαση


Του Στέφανου Σταμέλλου*

Είναι η τέταρτη φορά που ανεβαίνω τη διαδρομή «Ασανσέρ», από την Κάτω Μουσουνίτσα, και η πολλοστή φορά στα Βαρδούσια. Τα Βαρδούσια, που είναι η χαρά των ορειβατών για όλες τις εποχές, βρίσκονται στα βορειοδυτικά της Φωκίδας, με ένα μικρό τμήμα να επεκτείνεται στη Φθιώτιδα. Είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Ρούμελης μετά τη Γκιώνα, με ύψος 2.495 μέτρα (κορυφή Κόρακας).

Στις αναβάσεις, τα βουνά μας «ταξιδεύουν» στο δικό
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Ανεβαίνοντας στις ... δημοτικές εκλογές. Είναι και οι εκλογές μια ανάβαση...


Στέφανος Σταμέλλος του Ελευθερίου
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Λαμίας
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΛΑΜΙΑΣ
Υποψήφιος δήμαρχος: Παναγιώτης Στασινός

Γεννήθηκα στα Πετράλωνα Ευρυτανίας το 1954 και ζω στη Λαμία, παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Πτυχιούχος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών(Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης), εργάστηκα στον ΟΤΕ από όπου συνταξιοδοτήθηκα.

Είχα κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα για αρκετά χρόνια στο χώρο της αριστεράς και σήμερα της πολιτικής οικολογίας - συμμετέχοντας ως υποψήφιος βουλευτής και ευρωβουλευτής - καθώς και οικολογική δραστηριότητα σε τοπικούς φορείς και Κινήσεις  Πολιτών.

Την τετραετία 1991-1994 διετέλεσα
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Ανάβαση στο Γουλινά (1467μ) από την Άνω Καλλιθέα Σπερχειάδας




  Ανάβαση στο Γουλινά (1467μ)  από την Άνω Καλλιθέα Σπερχειάδας

Του Στέφανου Σταμέλλου*

“Τι θέλει πάλιν η Άνοιξη... Τι να μας φέρει ακόμα...” λέει η Μαρία Πολυδούρη. Τι θέλουν οι μυρωδιές της ανθισμένης κορομηλιάς, που μας χτυπούν απαλά τη μύτη και την καρδιά… Κι όμως, το έχουμε ανάγκη, και προσδοκούμε αν θέλετε, όσοι ανεβαίνουμε στα βουνά, να «μεθύσουμε» με τα αρώματα της φύσης - τα έχει πλούσια η άνοιξη αυτά - και να διώξουμε  μακριά από το μυαλό αυτό το «ξεφτισμένο τσίρκο», που συμβαίνει γύρω μας.

Κι επειδή η άνοιξη
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Ο Όλυμπος σε δέκα λεπτά...






Μια γρήγορη περιήγηση στο μυθικό βουνό μέσα από την κάμερα του Ιωάννη Μπεινά
https://www.youtube.com/watch?v=qYT7pvfz308 
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Οι Φίλοι της Φύσης: Παγκόσμια Ημέρα Βουνού

11 Δεκεμβρίου: Διεθνής Ημέρα Βουνών 

«Βουνά - κλειδί για ένα Βιώσιμο Μέλλον» 

Όταν ρθα στόν κόσμο κ᾿ εδα
τ
ν λιο, επα: Θ πρέπει κάτι
ν
᾿ φήσω πίσω μου φεύγοντας.
Κα
τ βρκα ρκετό. Ν᾿ νεβ
στ
ν κορφή σου, ν πετάξω
στ
γς να λουλοδι.
[Νικηφόρος Βρεττάκος: "Ποιήματα για το ίδιο βουνό"]
                                                                                                 
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Διεθνής Ημέρα Βουνών, 11 Δεκεμβρίου 2013

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (ΜΕ.Κ.Δ.Ε.) του Ε.Μ.Π.
 
για την Προστασία και Ανάπτυξη του Ορεινού Περιβάλλοντος και
των Τοπικών Ευρωπαϊκών Πολιτισμών
 

Διεθνής Ημέρα Βουνών, 11 Δεκεμβρίου 2013.
«Greece from the Top», δράση προβολής ορεινών περιοχων της Ελλάδας καθώς και ευαισθητοποίησης για τη σημασία τους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης του Visit Greece του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού σε συνεργασία με το Μετσόβιο Κέντρο Διεπιστημονικής Έρευνας (ΜΕ.Κ.Δ.Ε) του Ε.Μ.Π

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Όθρυς, το βουνό των τιτάνων! Ανάβαση στο Γερακοβούνι (1727μ) 28/10/2013


Μέρα όμορφη, ηλιόλουστη, υπέροχη, από τις τελευταίες του μικρού καλοκαιριού ή του «ινδικού καλοκαιριού» όπως λένε οι Γάλλοι, κατά την Ελίζα.

Ο Χρήστος σίγουρα έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Όθρυ. Έχει κάνει πολλές αναβάσεις, αλλά, όπως μας είπε, δεν πήγε ποτέ στο Γερακοβούνι, στην κορυφή. Το είχε καημό. Καημό το είχα κι εγώ, ενώ η Βάσω, με μια - δυο αρνητικές εμπειρίες στο παρελθόν, πάντα στέκονταν εμπόδιο «για το παλιοβούνι». “Άμα τελειώσουν όλα τα βουνά της Ελλάδας, τότε θα ξανανέβω στην Όθρυ”, έλεγε. Να που ανέβηκε· κι επέστρεψε ξεκούραστη κι ευχαριστημένη αυτή τη φορά, μετά από μια πορεία εφτά ωρών και ανάβαση σε τρεις κορυφές: Γκιούζι, Γερακοβούνι, Σαπουνάς.

Η Όθρυς, το βουνό των τιτάνων και του
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Ικαρία: μια ξεχωριστή και ανεπανάληπτη εμπειρία



Ικαρία: μια ξεχωριστή και ανεπανάληπτη εμπειρία

του Στέφανου Σταμέλλου

Τούτες τις μέρες -που ο άνεμος μας κυνηγάει…- αυτό το νησί… εκείνες οι διακοπές…και μια φιλόδοξη προσπάθεια να καταγραφούν εμπειρίες και σημαντικές στιγμές από την Ικαρία. Μπόλικα τα συναισθήματα. Πιθανά λάθη και υποκειμενισμός δικαιολογούνται· γιατί πόσα μπορεί κανείς να συγκρατήσει αυτές τις λίγες μέρες, στις αρχές του Σεπτέμβρη, που επισκεφθήκαμε - για πρώτη φορά, το υπογραμμίζουμε - το νησί.

Κατ’ αρχήν, κρατώ ως σημαντικές στιγμές: το γλέντι στην αυλή του Σωτήρη Ζελεπού στο Πλωμάρι, το γάμο στον Προφήτη Ηλία στις Ράχες, το πανηγύρι στο Πλωμάρι στις 8 Σεπτέμβρη, την
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Ζαχαράκι – Σερμιτζέλι: Στα όμορφα δάση του Φουρνά δεν υπάρχει κρίση, μόνο ομορφιά!

Μπήκε - δεν μπήκε ακόμα ο χειμώνας και είμαστε στην αναμονή της “δόσης”. Να ανάψουμε ή να μην ανάψουμε, που λένε. Αντίδοτο στην κρίση - εκτός από την συλλογικοποίηση και την αυτοοργάνωση - είναι η επικοινωνία με τη μάνα γη, η επαφή με τη φύση.

Η γη της Ευρυτανίας - η πατρίδα - με τα ιδιαίτερά της χαρακτηριστικά, είναι ιδανική να ξεκουράσει, να εμπνεύσει, να ηρεμήσει τον καθένα. Την προτελευταία Κυριακή του Νοέμβρη βρεθήκαμε, η άγνωστη, «εν πολλοίς», παρέα των τριάντα πεζοπόρων, να πεζοπορούμε, μέσα στην ομίχλη, στο ελατόδασος του Φουρνά, με τις φτέρες και τα μανιτάρια, τα πλατάνια, τις βελανιδιές, τις αγριοκαστανιές, τις αγριοκερασιές, τις ξινομηλιές και τα σφεντάμια, σε ένα υψόμετρο 1250 μέτρων. Δεν είναι μεγάλη απαίτηση, μεθυσμένοι από τα χρώματα της φύσης, να διώξουμε από το μυαλό, μακριά, αυτό το «ξεφτισμένο τσίρκο», που συμβαίνει γύρω μας.

Η φύση εξακολουθεί να παίζει το αιώνιο παιχνίδι της μεταφράζοντας τη δική της «κρίση» σε χρώματα. Μια «κρίση» - η «κρίση της χλωροφύλλης» - όμορφη και αποδοτική. Εδώ η κρίση δεν σημαίνει μιζέρια και εσωστρέφεια, δεν σημαίνει κατάθλιψη και απαισιοδοξία, αλλά χρώματα και ζωή, αλλαγές και χαμόγελα, γήινες διαδρομές και αξίες. Ανασυγκροτείται η φύση, παίρνει τη «δόση» της από τους απλόχερους «χορηγούς» της και μας διδάσκει συμπεριφορά

Δεν κοκκινίζουν από ντροπή τα φύλλα των δέντρων για λαμογιές και διαπλοκές. Είναι άλλο ένα εντυπωσιακό εφέ της φύσης, για να την κάνει ακόμη πιο ελκυστική στα μάτια μας. Ίσως να το ζήτησαν κάποια στιγμή κάποιοι ευαίσθητοι και μελαγχολικοί• και η φύση δεν τους χάλασε το χατίρι…Δεν έχει χαλάσει ποτέ χατίρι.

Συναντήσαμε το λεωφορείο του Ομίλου Φίλων Βουνού και Θάλασσας στο Ζαχαράκι*. Η ομίχλη ήταν πυκνή αλλά …μας άρεσε. Ευτυχώς που είχα επισκεφθεί την περιοχή την προηγούμενη Κυριακή και ήμουνα σίγουρος για τη διαδρομή και τις διασταυρώσεις. Αλλιώς δεν θα το τολμούσα. Παρ’ όλα αυτά, βγήκε και η πυξίδα για να μη βρεθούμε στα Άγραφα αντί για το Σερμιντζέλι. Πάντα λέω ότι ο χειρότερος εχθρός του ορειβάτη είναι η ομίχλη. Έχω χαθεί κάποιες φορές και το έχω ζήσει το φαινόμενο… Γι’ αυτό, συμβουλή: πάντα μαζί μας ο χάρτης και η πυξίδα.

Η ομίχλη απλώνεται ανάμεσα στα έλατα και η φαντασία οργιάζει. Από πολλά στόματα ακούγεται το «τοπίο στην ομίχλη» και μια ζεστασιά απλώνεται ανάμεσά μας, γιατί δεν την κουνάει ο αέρας - τη ζεστασιά - και μπορείς να βλέπεις και πέρα από την ομίχλη, στα βάθη της ψυχής, στα πέρατα του κόσμου και πέρα από την ιστορία, την καθημερινότητα, την πραγματικότητα και το αβέβαιο μέλλον μας.

Στη φαντασία και μόνο, ο λύκος «χαίρεται», αλλά και η αρκούδα, η αλεπού και η βερβέρα, ο λαγός και η μπεκάτσα. Στη φαντασία, και μόνο, το Βελούχι, τα Άγραφα και η Όρθρη, η Βουλγάρα και η Τριφύλλα, η Τσούκα της Βράχας και ο Σταυρός, τα Πιτσιωτά και η κοιλάδα του Σπερχειού, «φαίνονται»

Από κοντά, να προκαλούν τις ψυχικές μας αντοχές, και οι κυνηγοί. «Και μπαμ και μπουμ οι κουμπουριές». “…Βρήκατε τίποτα βρε παιδιά;” “α, μπα, μόνο μια μπεκάτσα” Αυτή που θα βλέπαμε εμείς. Να ποιοι της αφαίρεσαν τη ζωή, μαζί με τους απογόνους της.

Μανιτάρια παντού για τους μανιταρογνώστες, αλλά και για τους ερασιτέχνες φωτογράφους Όπως λένε τα διάφορα εγχειρίδια, το βασίλειο των μανιταριών είναι μεγάλο και οι γνώσεις που απαιτούνται αλλά και τα εφόδια, όπως βιβλιογραφία και μικροσκόπιο, πρέπει να είναι τα καλύτερα για να μπορείς να κάνεις αναγνώριση ειδών. Διαφορετικά .. φάτε μάτια μανιτάρια

Ήταν μια ήπια και άνετη πεζοπορία δέκα χιλιομέτρων περίπου, τριών ωρών συνολικά, σε δασικό δρόμο με κατάληξη τη διασταύρωση στη Ράχη Σερμιντζέλι. Εκεί συναντάμε τον επαρχιακό δρόμο που έρχεται από Λαμία – Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού – Παλαιόκαστρο με προορισμούς: από τη μια το Φουρνά – Κλειτσό – Βράχα αλλά και Ρεντίνα – Σμόκοβο - Καρδίτσα και από την άλλη το Καρπενήσι μέσω Βράχου - Ράχης Τυμφρηστού αλλά και Αγία Τριάδα – Πετράλωνα – Χόχλια, Αγία Παρασκευή – Δομιανοί

Εδώ συναντιόντουσαν και παλιότερα όλοι οι δρόμοι από τα γύρω χωριά, καλντερίμια και μονοπάτια της εποχής• τότε που τα καραβάνια, αλλά και οι πεζοί ταξιδιώτες κατέβαιναν στα καμποχώρια και στις πόλεις για ψώνια, για το αλάτι και το λάδι, για το αλεύρι, για καπνό, ή να φύγουν μετανάστες στην Αμερική. Μονοπάτια για μεγάλα φορτωμένα ζώα, που δυστυχώς το πέρασμα του χρόνου, οι νέες συνθήκες μετακίνησης - και οι μπουλντόζες - αποδείχτηκαν αδυσώπητοι αντίπαλοι• κι έμειναν στα «αζήτητα», μέχρι που έκλεισαν από την πυκνή βλάστηση και την έλλειψη οποιασδήποτε φροντίδας. Από δω θα κατέβαιναν και οι αρχαίοι Δόλοπες να κάνουν τις λεηλασίες στον κάμπο του Σπερχειού και επιστρέφοντας να οχυρωθούν στα απόμερα, στο Γλα και στου Κήφου

Κατεβήκαμε στο Φουρνά με το λεωφορείο. Ο Φουρνάς είναι ένας τόπος με πλούσια φυσική ομορφιά. Παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο ανάγλυφο με βουνοκορφές και βαθιές χαράδρες και ανεκτίμητο δασικό πλούτο. Το ελατόδασος είναι ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας μας. Συγκεντρώνει μια σημαντική πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά, που κουβαλάει ανά τους αιώνες. Αυτό το δηλώνουν τα θρησκευτικά και ιστορικά μνημεία που υπάρχουν διάσπαρτα σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Πέρασαν 36 χρόνια που, Δεκέμβρης του 1976, νέο παιδί 22 χρόνων, με τα τότε όνειρα και τις ελπίδες, τις αμφισβητήσεις, τους αγώνες για μια καλύτερη ζωή, ανέλαβα υπηρεσία στον ΟΤΕ. Έντονες οι αναμνήσεις: το τουριστικό περίπτερο στην πλατεία και το καφενείο του Ηλία Κωστή, το κτήριο του ΟΤΕ, που τώρα είδα έγινε σπίτι, το καπηλειό της Κυρά-Μέλπως με το «φαγητό της καθηγήτριας», η «Μουτσιάρα», τα γλέντια, τα πανηγύρια…

Επισκεφθήκαμε το ρακαριό του Κώστα Μάργαρη. Ο Κώστας έδωσε μια πλήρη περιγραφή της παραγωγής του τσίπουρου με το ρακοκάζανο και την απόσταξη. Κώστα σ’ ευχαριστούμε πολύ για την ξενάγηση, ήταν μια ωραία εμπειρία για τους περισσότερους.

Κοινή διαπίστωση όλων ότι μια πανέμορφη περιοχή δεν έχει τύχει της κατάλληλης φροντίδας και προσοχής να συγκρατήσει τους νέους και να δώσει θέσεις εργασίας με αντίστοιχη ποιότητα ζωής. Ο ήπιος τουρισμός και η εκμετάλλευση του δασικού πλούτου σε συνδυασμό με μορφές παραδοσιακής κτηνοτροφίας και γεωργίας, με μεταποίηση μικρής κλίμακας, μπορεί να είναι η απάντηση στην επιστροφή.

Στέφανος Σταμέλλος

* Λίγα για το Ζαχαράκι: Ο Κώστας Ζαχαράκης γεννήθηκε το 1788 και καταγόταν από την κοντινή Ρεντίνα . Στην τοποθεσία αυτή ,έχτισε μία βρύση που ως σήμερα διατηρεί το όνομα του. Αργότερα έγινε μέλος της φιλικής εταιρίας. Τον σκότωσαν οι Τούρκοι στα Τρίκαλα το 1822. Εις μνήμην του η ευρύτερη περιοχή, που βρίσκεται στα όρια της Ευρυτανίας, της Φθιώτιδας και της Καρδίτσας, πήρε το όνομά του.

Ο χώρος αποτελεί ένα παράδεισο αναψυχής, φυσικής ομορφιάς και κάλλους, που το καλοκαίρι κόσμος το επισκέπτεται για λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς. Εκεί και η καλύβα του ξακουστού Ταρζάν, του Φουρνιώτη Γιώργου Μπούργου που δε ζει πια, ένας τεράστιος φυσικός παιδότοπος με παιδική χαρά, υπαίθρια ταβέρνα και ο Ναός των Αγίων Αναργύρων που γίνεται πανηγύρι κάθε 1η Ιουλίου. http://phgasos-fourna.blogspot.gr
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

6ος Ορεινός Μαραθώνιος Οίτης "Ηρακλής"

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=mqjalgeatudstxqt
http://www.natureinaction.gr

Hercules Mountain Marathon 40.01km, +2620m
Helleborus Half Marathon 17km, +1020m
Farmakides Trail 6,5km, +510m

Σας καλωσορίζουμε στον 6ο Ορεινό Μαραθώνιο Οίτης "Ηρακλή" και τους δύο νέους αγώνες. Τρέξτε στα μονοπάτια της Οίτης. Στο βουνό που βρήκε τη λύτρωση ο μυθικός ήρωας Ηρακλής και οδηγήθηκε στην αποθέωση. Στο βουνό με τα 1500 είδη φυτών!

Στις 22 και 23 Σεπτεμβρίου 2012 διοργανώνεται το Φεστιβάλ Ορεινών Αθλημάτων Οίτης στην Υπάτη Φθιώτιδας. Στο πλαίσιο αυτού του Φεστιβάλ θα γίνουν πεζοπορίες, καταβάσεις φαραγγιών ( canyoning ), ποδηλατικές διαδρομές (mountain bike ), προβολές περιβαλλοντικού υλικού, ξεναγήσεις και πολλές άλλες εκδηλώσεις. Στόχος είναι η προβολή των εναλλακτικών μορφών τουρισμού που αποτελούν ήπιας μορφής ανάπτυξη. Σίγουρα η Οίτη είναι ιδανικός τόπος για τέτοιου είδους δραστηριότητες.

Κύρια εκδήλωση αυτού του Φεστιβάλ θα είναι o 6ος Ορεινός Μαραθώνιος «Ηρακλής» με τη διεθνή ονομασία: Hercules Mountain Marathon. Ταυτόχρονα θα διεξαχθούν ο Ημιμαραθώνιος "Ελλέβορος" (Helleborus Half Marathon) καθώς και ένας αγώνας για αρχάριους με την ονομασία "Μονοπάτι Φαρμακίδων" (Farmakides Trail). Ημέρα διεξαγωγής του είναι η Κυριακή 23/9/2012. Η εκκίνηση θα δοθεί στις 08:00 π.μ. από την κεντρική πλατεία της Υπάτης όπου θα γίνει και ο τερματισμός. Αξίζει να αναφερθεί ότι για το διήμερο αυτό Φεστιβάλ θα έχει στηθεί στην πλατεία ένα «πανηγύρι». Από εκεί θα ξεκινούν όλες οι εκδηλώσεις και εκεί θα καταλήγουν. Επίσης θα υπάρχουν περίπτερα από εταιρίες εξοπλισμού για αθλήματα βουνού, από περιοδικά του χώρου κ.α.

Σημαντικό γεγονός αποτελεί η διοργάνωση, για δεύτερη χρονιά στην Ελλάδα, ενός πρωταθλήματος Skyrunning, ένας κύκλος αγώνων που υποστηρίζεται από την International Skyrunning Association και έχουν ορισμένα κοινά γνωρίσματα. Το 2011 ήταν μια πιλοτική χρονιά, με το πρωτάθλημα να λαμβάνει χώρα σε 4 πανέμορφους προορισμούς και έχοντας ως γνώμονα την προώθηση και ανάπτυξη του ορεινού τρεξίματος. Ο τελικός αγώνας ήταν ο "Ηρακλής" που ανακηρυχτηκαν ο Πρωταθλητής και η Πρωταθλήτρια Skyrunning 2011!! Το 2012 η διοργάνωση του πρωταθλήματος είναι αναβαθμισμένη με περισσότερους αγώνες και δώρα για τους νικητές.

Περισσότερα στο www.hsra.gr

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Φεστιβάλ Ορεινών Αθλημάτων Οίτης

Σάββατο πρωί:
Πεζοπορία Γύρος Υπάτης - Κάστρο 2 ω. 10’.
Κατάβαση φαραγγιού Ροδοκάλου.
Ποδηλατική διαδρομή Καστανιά - Νεοχώρι - Λιβαδιές - Καστανιά.
Επίσκεψη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Οίτης.
Ώρα εκκίνησης για τις παραπάνω εκδηλώσεις 11:00π.μ.
Η γραμματεία θα λειτουργεί από τις 12:00π.μ.

Σάββατο απόγευμα:
Αγώνας τρεξίματος για παιδιά. "Ο Λαγοπόδαρος" 06:30μ.μ.
Τεχνική Ενημέρωση Αγώνα 07:30μ.μ.
Pasta party 08:00μ.μ.

Κυριακή πρωί:
Εκκίνηση αγώνων 08:00π.μ.
Απονομές μικρών διαδρομών 11:00
Απονομές Μαραθωνίου 02:00μ.μ.
Λήξη εκδηλώσεων 17:00μ.μ.

Αναλυτική περιγραφή διαδρομής αγώνα
Εκκίνηση από την κεντρική πλατεία της Υπάτης σε υψόμετρο 410μ. Αρχικά η διαδρομή ακολουθεί τον κεντρικό ασφαλτόδρομο για 1χλμ. Μετά μπαίνει σε μονοπάτι μέχρι το χωριό Καπνοχώρι σε υψόμετρο 590μ. Εκεί θα υπάρχει ο 1ος σταθμός ανεφοδιασμού (ΣΤΑΝ) στην είσοδο για το χωματόδρομο. Μετά από 3.6χλμ. η διαδρομή περνά από χωριό Καστανιά και στην έξοδό του θα υπάρχει ο 2ος ΣΤΑΝ στα 980μ. Μετά από ένα μικρό κομμάτι σε άσφαλτο αρχίζει το μονοπάτι που μετά από 3,8χλμ. οδηγεί στο Διάσελο Πάθενας όπου θα υπάρχει ο 3ος ΣΤΑΝ στα 1500μ. Το επόμενο μονοπάτι είναι 4,3χλμ. και οδηγεί στους Αγ. Αποστόλους στο 4ο ΣΤΑΝ στα 1670μ. Ανηφορική διαδρομή σε αλπικό τοπίο οδηγεί στη ψηλότερη κορυφή «Πύργος» 2153μ. όπου θα υπάρχει το 1ο σημείο ελέγχου (ΣΕΛ). Ακολουθεί μικρή κατάβαση και μετά ανάβαση στη κορυφή Αλύκαινα 2051μ. στο 2ο ΣΕΛ. Στη συνέχεια κατάβαση μέχρι το οροπέδιο Λειβαδιές στα 1810μ. όπου θα υπάρχει ο 5ος ΣΤΑΝ. Ακολουθεί ανάβαση στη κορυφή Γρεβενό 2114μ. όπου θα υπάρχει το 3ο ΣΕΛ και κατάβαση στο 5ο ΣΤΑΝ που θα είναι και το 4ο ΣΕΛ. Από εδώ η διαδρομή ακολουθεί δασικό δρόμο για 4.1χλμ. μέχρι το 6ο ΣΤΑΝ, στη θέση Περδικόβρυση 1600μ. Η τελική κατάβαση μέχρι την Υπάτη είναι 7χλμ. σε μονοπάτι.

Υψομετρικό διάγραμμα διαδρομής
40.01km, +2620m

Συνοπτική περιγραφή διαδρομής

Εκκίνηση Υπάτη 0χλμ. 410μ.
Καπνοχώρι 2,6χλμ. 590μ. ΣΤΑΝ
Καστανιά 7,0χλμ. 980μ. ΣΤΑΝ
Διάσελο Πάθενας 11,2χλμ. 1500μ. ΣΤΑΝ
Αγ. Απόστολοι 15,4χλμ. 1670μ. ΣΤΑΝ
Κορυφή Πύργος 18,9χλμ. 2153μ. ΣΕΛ
Διάσελο κορυφών 21,06χλμ 1940 ΣΤΑΝ
Κορυφή Αλίκαινα 21,9χλμ. 2051μ. ΣΕΛ
Οροπέδιο Λειβαδιές 23,9χλμ. 1810μ. ΣΤΑΝ
Κορυφή Γρεβενό 25,4χλμ. 2114μ. ΣΕΛ
Οροπέδιο Λειβαδιές 26,9χλμ. 1810μ. ΣΤΑΝ & ΣΕΛ
Περδικόβρυση 31.6χλμ 1600μ. ΣΤΑΝ
Ροδοκάλο 35,2χλμ 1000μ. ΣΤΑΝ & ΣΕΛ
ΤερματισμόςΥπάτη 40,01χλμ. 410μ.


Δηλώσεις συμμετοχής:

Λίστα δήλωσης συμμετοχής για τον αγώνα θα υπάρχει στο www.natureinaction.gr από τη Δευτέρα 11/06/2012 έως την Τρίτη 11/09/2012. Πέρα από την καταληκτική ημερομηνία δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις. Επίσης εγγραφές δεν μπορούν να γίνουν την παραμονή αλλά και την ημέρα του αγώνα.
Οι 100 πρώτοι που θα δηλώσουν θα κερδίσουν από ένα χάρτη της Οίτης (Εκδόσεις Road 1:50000) στον οποίο φαίνονται τα μονοπάτια του αγώνα με ακρίβεια.

Ο Δήμος Υπάτης σε συνεργασία με την εταιρεία ROAD εξέδωσε ένα χάρτη της περιοχής του δήμου του σε κλίμακα 1:50.000. Στην πίσω πλευρά του χάρτη σε κλίμακα 1:25.000 απεικονίζονται τα μονοπάτια και οι πεζοπορικές διαδρομές μήκους 70χλμ., της βόρειας πλευράς του βουνού της Οίτης.

Το κόστος συμμετοχής είναι 30€. Σε αυτό περιλαμβάνονται: 1)συμμετοχή στο pasta party, 2) συμμετοχή σε πεζοπορία ή ποδηλατική διαδρομή το Σάββατο, 3)ελεύθερη συμμετοχή στις εκδηλώσεις του Σαββάτου, 4) τροφοδοσία στους ΣΤΑΝ, 5)μπλουζάκι με το λογότυπο του αγώνα, 6) μετάλλιο και 7) δίπλωμα συμμετοχής. Για να επικυρωθεί η δήλωση συμμετοχής πρέπει να γίνει κατάθεση του ποσού στο λογαριασμό 210002310013678 (Πρατίλας Λουκάς) στην Alpha Bank μέσα σε 10 εργάσιμες ημέρες και να αναφέτεται το όνομα του αθλητή. Στη συνέχεια να αποσταλεί το αποδεικτικό με φαξ στο 2231038007. (Μην παραλείψετε να δηλώσετε, κατά τη συμπλήρωση της αίτησης εγγραφής, τις δραστηριότητες στις οποίες θέλετε να συμμετέχετε το Σάββατο το πρωί)
Το κόστος για τον ημιμαραθώνιο είναι 15€ (χωρίς γεύμα) και 10€ (χωρίς γεύμα) για τον μικρό αγώνα. Οι αθλητές των δυο μικρότερων αγώνων μπορούν να έχουν και γεύμα με μικρή επιβάρυνση. Επίσης θα πάρουν μετάλλιο, δίπλωμα και μπλουζάκι.
Οι κατηγορίες για τους άνδρες αλλά και τις γυναίκες είναι οι εξής:
15-40 ετών
40-50 ετών
50-60 ετών
60+
Θα γίνουν βραβεύσεις στους τρεις (3) πρώτους ανά κατηγορία με ειδική πλακέτα. Κατηγορία θα υπάρχει εφόσον δηλωθούν 6 αθλητές.
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Καταστρέφεται η Λίμνη Καλλιδρόμου από τους ασυνείδητους τζιπ-άδες

Η αγανάκτηση είναι το λιγότερο που μπορεί να εκφράσει κανείς στις εικόνες που αντικρίζει στη Λίμνη του Καλλιδρόμου. Εικόνες οργωμένου τοπίου και «κρανίου τόπου», εικόνες που αφήνουν πίσω τους τα τζίπ κάνοντας σούζες μέσα και γύρω από τη Λίμνη.

Η Λίμνη είναι σε υψόμετρο χιλίων μέτρων περίπου σε ένα εξαιρετικά όμορφο τοπίο ανάμεσα στο πλούσιο δάσος ελάτης και βελανιδιάς. Παρά το μικρό της μέγεθος, έχει μακρά ιστορία και είναι ένας σπουδαίος από οικολογική και φυσική ομορφιά υδροβιότοπος που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο από όλη την Ελλάδα. Αποτελεί στοιχείο σπάνιας αξίας για την ευρύτερη περιοχή, που δυστυχώς κινδυνεύει να εξαφανιστεί.

Όπως είναι γνωστό τα οικοσυστήματα εμπεριέχουν κοινωνίες εμβίων όντων και φυτών, που ζουν σε αρμονία, όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και με το έδαφος, το νερό και τον αέρα. Είναι υποχρέωσή μας να τα προστατεύουμε για να αναπτύσσονται και να κρατούνται στη ζωή. Σε ό,τι αφορά τη Λίμνη, η φροντίδα όλων μας πρέπει να στοχεύει στη διατήρηση της οικολογικής της ισορροπίας με παράλληλη ανάπτυξη δραστηριοτήτων, που να εναρμονίζονται με το φυσικό περιβάλλον και να υιοθετούν την αρχή της βιωσιμότητας.

Δραστηριότητες όπως αυτές που διαφημίζουν και κάνουν οι λεγόμενοι «λάτρεις της εκτός δρόμου οδήγησης», με τα τετρακίνητα «πανηγύρια» στη Λίμνη Καλλιδρόμου, είναι απαράδεκτες!! Κι αυτό το λέμε τουρισμό! Έ όχι!! Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δεν είναι η πρώτη φορά που το λέμε. Αλλά δυστυχώς «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»…

Περιμένουμε την άμεση αντίδραση του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας, του Δασαρχείου και των άλλων αρμοδίων υπηρεσιών αλλά και των Συλλόγων και των Τοπικών Συμβουλίων του Παλαιοχωρίου, του Μπράλου και του Ελευθεροχωρίου.

*Οι φωτογραφίες είναι του φίλου Παναγιώτη


Μια απάντηση από τον κ Παπακωνσταντίνου Θανάση
Αγαπητέ κύριε Σταμέλλο
14 – 4 -- 2012

Είναι σε όλους μας γνωστή η ευαισθησία σας περί τα περιβαλλοντικά θέματα όπως άλλωστε και το ενδιαφέρον σας ειδικότερα για την πανέμορφη πραγματικά και σημαντική περιβαλλοντικά περιοχή του Καλλιδρόμου και συγκεκριμένα αυτή στη θέση λίμνης Καλλιδρόμου.
Οι δημότες αυτού του τόπου και τουλάχιστον σε ότι με αφορά προσωπικά, σας ευχαριστώ για το συνεχές και αληθινό πράγματι ενδιαφέρον σας για τη μικρή λίμνη και το περιβάλλοντα χώρο της.
Η εγρήγορση, η δραστηριότητα και η στάση σας αυτή όχι μόνο κινητοποιεί και ευαισθητοποιεί και μας, ως βραδυπορούντες οι περισσότεροι σε τέτοιου είδους ζητήματα, αλλά συμβάλει καθοριστικά θα έλεγα στην αυξημένη ευαισθητοποίηση κυρίως των νεώτερων ανθρώπων της περιοχής και ειδικότερα του Παλαιοχωρίου που με την οργάνωσή τους σε σύλλογο, σχετικά πρόσφατα, προσθέτουν σταδιακά και τις δικές τους σημαντικές τοπικές δυνάμεις στις μεγαλύτερες δικές σας, ώστε να προστατευτεί αποτελεσματικότερα και μονιμότερα στο ανθρωπίνως δυνατό, το πανέμορφο και αξιόλογο αυτό τοπίο.
Θα ήθελα προς ενημέρωσή σας (αφού κανείς άλλος δεν το έπραξε) να σας πληροφορήσω , πως ήδη ο Δήμος Αμφίκλειας – Ελάτειας με τη συμπαράταξη της τοπικής κοινότητας Παλαιοχωρίου και των άλλων βέβαια όμορων κοινοτήτων. Του δραστήριου συλλόγου Νέων Παλαιοχωρίου. Του συλλόγου Παλαιοχωριτών της Αθήνας με το γνωστό διαχρονικό ενδιαφέρον του για το συγκεκριμένο φυσικό τοπίο. Όπως βέβαια και άλλων φορέων αλλά και ορισμένων ενεργών και ευαίσθητων συμπολιτών μας, έχει ήδη καταθέσει για χρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας αλλά και ανάδειξης της λίμνης Καλλιδρόμου και του περιβάλλοντα χώρου της με σύγχρονο και οικολογικό σχεδιασμό και τρόπο.
Στη μελέτη-πρόταση αυτή, μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται: α)Η ξύλινη μόνιμη περίφραξη ολόκληρης της περιμέτρου της λίμνης και μάλιστα με τρόπο που να μην επιτρέπει όχι μόνο σε οχήματα 4Χ4 αλλά ούτε και σε μοτοσικλέτες να μπορούν να μπουν πλέον στη λίμνη, β)Η τοποθέτηση επίσης ξύλινων μονίμων και πολλών τραπεζοκαθισμάτων, γ)Η κατασκευή μεγάλου ξύλινου σκιάστρου – κιόσκι – κοντά στην περίμετρο της λίμνης, δ)Ξύλινα παγκάκια ξεκούρασης και διάφορες πέτρινες διακοσμητικές κατασκευές που συνάδουν με το εκεί φυσικό περιβάλλον, ε)Ανακαίνιση και καλύτερη χρήση του παρακείμενου ορειβατικού καταφυγίου στ) Κτιστές και ξύλινες κατασκευές για συλλογή και εναπόθεση των απορριμμάτων των επισκεπτών κλπ.
Όλα δε αυτά δεμένα αρμονικά μεταξύ τους και με τη γύρω φύση, συνδέονται με τα γνωστά αλλά και νέα μονοπάτια που θα δημιουργηθούν από Παλαιοχώρι, Μπράλο και Ελευθεροχώρι προς λίμνη (το ήδη γνωστό και διαμορφούμενο πλέον μονοπάτι του Εφιάλτη κλπ ) όπως και με ένα εκτεταμένο δίκτυο χωμάτινων δρόμων που υπάρχουν και πρέπει απλώς να συντηρηθούν.

Με τις παρεμβάσεις αυτές νομίζω , διαμορφώνονται πλέον συνθήκες μονιμότερης και οριστικής μάλλον αντιμετώπισης των φαινομένων που περιγράφετε για μια ακόμη φορά φέτος , επαναλαμβανόμενα κάθε χρόνο άλλωστε αυτή περίπου την εποχή και για όσο χρόνο η λίμνη έχει νερό ή βρίσκεται σε λασπώδη έστω κατάσταση όπως και η ευρύτερη περιοχή της.
Βλέπετε αγαπητέ κύριε Σταμέλλο, οι “κακές” συνήθειες τόσων ετών , των νεόπλουτων ( με περίεργους συνήθως τρόπους πλουτισμού που κάθε μέρα πια αποκαλύπτονται και πληροφορούμαστε ) νεοΕλλήνων που οδηγούν την “τετρακίνητη” εκτόνωση και ανεμελιά τους σε τέτοιου είδους σπορ , είναι μάλλον δύσκολο να “συμμαζευτούν” αν όχι να αλλάξουν σε δυο μόλις χρόνια οικονομικής κρίσης και αυστηρής λιτότητας , η οποία βέβαια στις περισσότερες των περιπτώσεών τους , δυστυχώς και άδικα για το σύνολο σχεδόν των υπολοίπων Ελλήνων, δεν φαίνεται να τους ακουμπά κιόλας ή να τους επηρεάζει έστω αισθητά τέλος πάντων !!
Με την ευκαιρία όμως να σας πληροφορήσω ( νομίζω πως και οι συμπολίτες μου ακόμη δεν το γνωρίζουν ) και για την πρόσφατη, προ δέκα μόλις ημερών και παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε , οριστική πλέον ένταξη στο ΕΣΠΑ μέσω του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης , ενός σπουδαίας σημασίας έργου για ολόκληρη την περιοχή , για το περιβάλλον και την περιβαλλοντική εκπαίδευση.
Πρόκειται για το έργο αποπεράτωσης ( διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου και προμήθεια όλου του απαραίτητου και παντός τύπου εξοπλισμού) του Δημοτικού Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αμφίκλειας στον Παρνασσό , προϋπολογισμού 351.000 ευρω.
Το κέντρο αυτό με αναμενόμενο σημαντικό ρόλο στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των πολιτών και επισκεπτών (είναι το μεγαλύτερο, αρτιότερο και πλησιέστερο κέντρο στην πρωτεύουσα Αθήνα)προγραμματίζεται ώστε με τη λειτουργία του να συμπεριλάβει στην εκπαιδευτική του δραστηριότητα για περιβαλλοντική εκπαίδευση και την απείρου φυσικού κάλλους περιοχή της λίμνης Καλλιδρόμου αλλά και την ευρύτερα προστατευόμενη περιοχή και να βοηθήσει στην αδιάλειπτη διατήρηση του φυσικού τοπίου και του οικοσυστήματος του Καλλιδρόμου .
Για περισσότερες πληροφορίες θα μπορούσατε να απευθυνθείτε στο Δήμο και στις υπηρεσίες του και ελπίζω να είναι σε θέση να σας ενημερώσουν επαρκώς . Πάντως σε κάθε περίπτωση η διεύθυνσή μου σας είναι γνωστή.
Για μια ακόμα φορά σας ευχαριστούμε για την ευαισθησία σας , την προσοχή και το ενδιαφέρον σας για την περιοχή μας και ελπίζουμε μαζί σας και μαζί με τους φορείς που ήδη και εμπράκτως επιδεικνύουν το ενδιαφέρον τους για την όμορφη σα ζωγραφιά αυτή γωνίτσα του Καλλιδρόμου , να την οχυρώσουμε και να την ασφαλίσουμε πλέον έτσι που να τη χαιρόμαστε όλοι μας , χωρίς την ανάγκη συμβολής τεθωρακισμένων τετρακίνητων , αλλά με όλες τις ζωντανές αισθήσεις μας που αγαλλιάζουν την ανθρώπινη φύση μας , όπως πάντα γίνεται σα βρεθεί κανείς στο πραγματικά φυσικό περιβάλλον .
Πάντως έως τότε ας προσπαθήσουμε από κοινού να περιορίσουμε αν όχι να εξαλείψουμε το απαράδεκτο και επαναλαμβανόμενο αυτό ετήσιο πια φαινόμενο. Κύριε Σταμέλλο εύχομαι τόσο σε σας για την προσωπική σας προσπάθεια , όσο και στον πολιτικό φορέα σας τους “οικολόγους πράσινους” , καλό προεκλογικό αγώνα , καλή δύναμη και καλή επιτυχία στους στόχους σας .

Με εκτίμηση
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τηλ: 210-2621627 & 6944465218 e-mail : apap2@otenet.gr
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Στα Μονοπάτια του Αχιλλέα:
Μεγάλη Κάψη – Άγιοι Απόστολοι – Μαυρίλο (9.10.2011)

Το πρόγραμμα του Ομίλου Φίλων Βουνού & Θάλασσας της Βούλας ήταν: διανυκτέρευση το Σάββατο στο Δασικό Χωριό «Λιβαδάκι», στη Μεγάλη Κάψη της Δυτικής Φθιώτιδας, και την Κυριακή πεζοπορία στα Μονοπάτια του Αχιλλέα. Η Σούλα, γραμματέας του Ομίλου, παρακάλεσε να τη βοηθήσουμε και το είδαμε με το Γιάννη ως μια πρόκληση και μια ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα για τα μονοπάτια στην περιοχή.

Η Δυτική Φθιώτιδα είναι από τις πιο όμορφες περιοχές της Φθιώτιδας και της Ελλάδας, με πλούσια ιστορία από αρχαιοτάτων χρόνων. Θεωρείται ότι είναι η πατρίδα του Αχιλλέα. "Η προϊστορία ομιλεί για τους Μυρμιδόνες που οδηγήθηκαν στην Φθία από τον Πηλέα, τον Βασιλιά της Αίγινας. Από τον Πηλέα και την Θέτιδα γεννιέται ο Αχιλλέας. Οι νεότεροι συγγραφείς όπως ο Δημήτριος Αινιάν και ο Ι. Βορτσέλας, πιστεύουν ότι η έδρα του κράτους του Πηλέα βρισκόταν στις πηγές του Σπερχειού, κάτω από τον Τυμφρηστό, συγκεκριμένα στον τόπο του Μαυρίλου, σύμφωνα και με όσα μαρτυρεί ο Όμηρος". Περισσότερα στον ιστότοπο του Ομίλου Ενεργών Πολιτών Δυτικής Φθιώτιδας http://omilospoliton.blogspot.com/2011/09/blog-post.html

Ανεβαίνοντας για το Καρπενήσι, μετά τον Άγιο Γεώργιο στο Χάνι Πλατανιά στρίβουμε δεξιά παίρνοντας τις στροφές για τα χωριά Μεγάλη Κάψη, Μερκάδα, Μαυρίλο, Νεοχώρι. Μέσα από τη Μεγάλη Κάψη ανεβαίνουμε αριστερά και σε ένα χιλιόμετρο περίπου φθάνουμε στο Δασικό Χωριό «Λιβαδάκι». Το Δασικό Χωριό, με διαχειριστή και υπεύθυνο σήμερα τον Βασίλη Μήτσου, οδηγό βουνού της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας & Αναρρίχησης, προσφέρει εναλλακτικό τουρισμό με υπηρεσίες διαμονής και διατροφής σε ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα ανεξάρτητων επιπλωμένων σπιτιών που λειτουργεί όλες τις εποχές του χρόνου. Είναι σε μια καταπράσινη έκταση 15 στρεμμάτων, σε υψόμετρο 950μ, περιτριγυρισμένο από πανύψηλα έλατα και αιωνόβιες καστανιές. Η Μεγάλη Κάψη είναι χωριό στα ριζά του Βελουχιού, αραιοκατοικημένο, με αρκετά παλιά σπίτια, με πλούσια ιστορία και αρκετά μεταβυζαντινά.

Συναντήσαμε τους άγνωστους μέχρι εκείνη τη στιγμή συνορειβάτες μας. Πρέπει να ομολογήσω ότι με συνεπαίρνει το άγνωστο, ρισκάρω τις διαθέσεις μου, τις δοκιμάζω στα άγνωστα πρόσωπα και είμαι πάντα έτοιμος να συναντήσω τη φιλία. Πολλές φορές, όπως κι αυτή τη φορά, ρισκάρω και τον καιρό με το «θα βρέξει – δεν θα βρέξει» και το μισο-άγνωστο μονοπάτι, χωρίς GPS και πυξίδες, με μοναδική «πυξίδα» τη θέληση για «βουνό» και το ένστικτο του άγριου ζώου. Και βγήκαν όλα τόσο ωραία και όμορφα. Μ’ αρέσει αυτό το παιχνίδι, το έχω κάνει πολλές φορές. Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν η πλούσια διάθεση και η ευχάριστη παρέα όλων των μελών του Ομίλου Φίλων Βουνού & Θάλασσας.

Με το λεωφορείο του Συλλόγου κατεβαίνουμε λίγο μετά τη Μεγάλη Κάψη και παίρνουμε την άσφαλτο προς Τυμφρηστό. Στα 500 περίπου μέτρα αρχίζει το μονοπάτι. Στην αρχή είναι ένας εγκαταλελειμμένος δασικός δρόμος με μια βρύση, που δεν λειτουργεί, και λίγα μέτρα πιο πάνω μια παλιά στέρνα. Μετά από μερικές τραβέρσες αφήνουμε τον δασικό δρόμο και φεύγουμε δεξιά μέσα στο ρέμα. Αρχίζει η ανηφόρα μέσα στο πυκνό δάσος, τα έλατα, τα πεύκα, τις αγριοκαστανιές, τις βελανιδιές και τις φτέρες με τα σκουρο-πρασινο-καφέ χρώματά τους. Mια ωραία προκλητική πεζοπορία για ανήσυχους ορειβάτες. «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο» είναι μια έκφραση του Ντοστογιέφσκι και μια δική μας διαπίστωση. Δεν τη χορταίνουμε την ομορφιά. Και για να τη γευτούμε καλύτερα, πρέπει να την αφηγηθούμε. Κι αυτό θέλω να κάνω…

Η σήμανση, όπως μας την περιέγραψε και ο Ηλίας Μυλωνάς από τον Άγιο Γεώργιο, που την έκανε μαζί με τον Νίκο Καρρά, είναι ελλιπής και θέλει προσοχή. Επισκεφθήκαμε την περιοχή λίγες μέρες πριν με τον Χρήστο, για αναγνώριση. Ο κ Ηλίας, πρόθυμος και αεικίνητος, μας κατατόπισε για το πρώτο κομμάτι, το ανέβασμα μέχρι τους Αγίους Αποστόλους. Έχει κόκκινα σημάδια, μερικές φορές και πράσινα, και κορδέλες.

Οι λούτσες δείχνουν την παρουσία των αγριογούρουνων. Εκεί παίρνουν το μπάνιο τους. Σε κάποιο ξέφωτο ο Γιάννης, που πήγαινε μπροστά ως ανιχνευτής, είδε το ζαρκάδι. Ήταν τυχερός. Μέσα στο πυκνό δάσος εμφανίστηκαν μηλιές. «Πού το βλέπετε το μήλο βρε παιδιά;». Μηλιές στο πουθενά. Έκλεισαν τα χωράφια, έγιναν δάσος. Να γιατί τα ζώα δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούν. Πάντα θα υπάρχει τροφή γι’ αυτά. Είδατε άγριο ζώο να πεινάσει; Κι αν με ρωτήσετε θα σας πω πόσο εύκολο είναι η φύση να ταΐσει όλους όσους δεν δηλώνουν άπληστοι, όπως άπληστοι είναι οι σύγχρονοι συγκάτοικοί μας στον πλανήτη.

Συναντάμε το δασικό δρόμο και στην πρώτη διασταύρωση ακολουθούμε τον αριστερό ανηφορικό με κατεύθυνση νοτιοδυτική και αμέσως μετά στην κρεμασμένη ταινία και τα σημάδια δεξιά μας, ανηφορίζουμε μέσα στο πυκνό δάσος, αυτή τη φορά με έλατα και πεύκα. Τα πεύκα στην περιοχή δεν είναι αυτοφυή. Έχουν φυτευτεί ύστερα από πυρκαγιά τη δεκαετία του ‘60. Χαρακτηριστική είναι και η παρουσία αρκετών αρκουδοπούρναρων, το γνωστό μας γκι.

Φτάνουμε στα ανοιχτά με τις φτέρες και τη χαμηλή βλάστηση. Απέναντί μας το Κουμπί, που στους πρόποδες του είναι το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων(1350μ). Πέφτουμε δίπλα στον δασικό δρόμο και σε λίγο συναντάμε το εκκλησάκι με τη βρύση και τα παγκάκια ολόγυρα. Είμαστε πάνω στην άσφαλτο που έρχεται από τη Ράχη Τυμφρηστού και πηγαίνει προς Αγία Τριάδα, Φουρνά και Ρεντίνα – Καρδίτσα. Απέναντι από το εκκλησάκι οι χαρακτηριστικές καλύβες, όπου γίνεται κάθε χρόνο η συνάντηση των Σαρακατσαναίων.

Συνεχίζοντας κατεβαίνουμε με κατεύθυνση ανατολική, ψάχνοντας διαρκώς τα λίγα κόκκινα σημάδια και την πλαστική ταινία, σε ένα υποτυπώδες μονοπάτι κλεισμένο από τα πεσμένα έλατα αλλά και την πυκνή βλάστηση. Συναντάμε το δασικό δρόμο και μετά από μερικές τραβέρσες φεύγουμε αριστερά, αφήνοντάς τον προς τη ρεματιά με πολλές φτέρες και ένα κανάλι, σχεδόν σκεπασμένο, που το νερό με πολύ δυσκολία κατηφορίζει μέσα σε ένα ήσυχο και καταπράσινο περιβάλλον και έλατα. «Χορός από γιγαντόκορμα ελάτια αγκαλιάζουν το Βελούχι» γράφει ο Χαρίλαος Μηχιώτης στο «ΠΑΤΡΩΑ ΓΗ»

Το μονοπάτι έγινε πια χαντάκι, με πολλά πεσμένα δέντρα. Και να σκεφθεί κανείς ότι το μονοπάτι συνέδεε το Μαυρίλο με το Καρπενήσι. Από δω περνούσαν φορτωμένα ζώα κι αγωγιάτες, βοσκοί και κοπάδια, κλέφτες, στρατός και αντάρτες. Αυτά τα μονοπάτια σε κάθε χωριό έχουμε υποχρέωση να τα διατηρήσουμε και να τα συντηρήσουμε. Είναι μια ιστορική μνήμη με ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά, που δεν είναι η στιγμή να τα αναλύσουμε.

Κατηφορίζουμε τραβερσάροντας διαρκώς, περνάμε τη στρογγυλή πέτρινη στέρνα και σε λίγο φαίνονται μακριά τα σπίτια του Μαυρίλου. Βγαίνουμε στα πρώτα εγκαταλελειμμένα κτήματα και το δασικό δρόμο, περνάμε τα τεράστια πλατάνια στο ρέμα και μπαίνουμε στο χωριό. Το Μαυρίλο είναι ένα ορεινό χωριό σε υψόμετρο 920 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στην πλαγιά του Βελουχιού. Είναι 65 χιλ δυτικά της Λαμίας και 25 χιλ ανατολικά του Καρπενησίου.

“Στην δυτική άκρη της Φθιώτιδας, εκεί όπου κυριαρχεί ο υψικόρυφος Τυμφρηστός και κάτω από την κορυφή που έχει το όνομα: Μαυριλιώτικο Βελούχι ή Κουμπί ή Φιλόσοφος(γιατί μοιάζει με μορφή γέροντα), είναι χτισμένο το πανέμορφο Μαυρίλο, μικρό χωριουδάκι σήμερα, προικισμένο όμως από την φύση και τιμημένο από την ιστορία. Γιατί το Μαυρίλο στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κεφαλοχώρι τότε, βρέθηκε στο επίκεντρο της προετοιμασίας του απελευθερωτικού αγώνα και κατόπιν της επαναστατικής έκρηξης. Σε τούτο το απόμερο χωρίο του Τυμφρηστού, μοναδικό σ' όλη του Ρούμελη, την Θεσσαλία κι ως την Ήπειρο, δουλευόταν η μπαρούτη, η πρώτη ύλη των ντουφεκιών της κλεφτουριάς. Στις ποταμιές του Μαυρίλου γύριζαν οι μπαρουτόμυλοι, αυτά τα αυτοσχέδια εργαστήρια της φωτιάς του αγώνα για την αποτίναξη της μαύρης τούρκικης σκλαβιάς”, γράφει στην ιστοσελίδα για το χωριό του ο φίλος και συμμαθητής μου Δημήτρης Σακελλάρης

Το χωριό είναι γεμάτο πηγές, αυλάκια και ρυάκια, τα οποία χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν όχι μόνο για πότισμα αλλά ως κινητήρια δύναμη των νερόμυλων για το άλεσμα αλευριού και την κατασκευή μπαρούτης. Η κύρια πηγή του χωριού ονομάζεται Γκούρα (η λέξη αυτή στα Σλαβικά σημαίνει μεγάλη πηγή) και αποτελεί μία από τις πηγές του Σπερχειού. Τα χωριά αυτά του Ανατολικού Βελουχιού (Τυμφρηστός, Μεγάλη Κάψη, Μερκάδα, Μαυρίλο, Νεοχώρι), όπως και τα άλλα του Βόρειου (Αγία Τριάδα, Αγία Παρασκευή, Δομιανοί, Πετράλωνα) είναι καστανοχώρια.

Ο Χαρίλαος Μηχιώτης, με καταγωγή από το Νεοχώρι Τυμφρηστού, έγραψε δύο εξαιρετικά βιβλία για την περιοχή: «ΤΥΜΦΡΗΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΥΜΦΡΗΣΤΙΟΙ, Γεωγραφική–Χωροταξική–Ιστορική–Οικονομική–Πολιτιστική προσέγγιση», εκδόσεις ΚΑΣΤΑΛΙΑ και «ΓΗ ΠΑΤΡΩΑ, Το Νεοχώρι Τυμφρηστού Φθιώτιδας, Βιογραφία μιας κοινωνίας» εκδόσεις επίσης ΚΑΣΤΑΛΙΑ

Επίσης ο Τάκης Ευθυμίου, δάσκαλος από τον Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού, έχει εκδώσει δύο βιβλία - μελέτες για την Ομηρική Φθία και τον Αχιλλέα: «Αναζητώντας Ίχνη του Ομηρικού Αχιλλέα στην κοιλάδα του Σπερχειού». Έργο συλλογικό που εκδόθηκε το 2006 και «Ο Ανδριάντας του ομηρικού Αχιλλέα στον Άγιο Γεώργιο & ο λόγος ύπαρξής του», που εκδόθηκε το 2010.

Η βροχή μας βρήκε στο όμορφο σαλέ «Λελούδα» για φαγητό και καφέ. Είναι ένας εξαιρετικός χώρος μέσα στο πράσινο του έλατου και της βελανιδιάς, με φόντο το Βελούχι και θέα τον Μαλιακό και όλα τα γύρω βουνά.

Τρία πράγματα νομίζω πρέπει να κρατήσουμε τελειώνοντας την γραπτή περιπλάνηση στην περιοχή. Πρώτο, λέμε όλοι πως το Βελούχι είναι το πιο εκφραστικό βουνό της Ρούμελης και της λεβεντιάς της. Συνδέεται με την παράδοση, τους θρύλους και την ιστορική πορεία του τόπου μας. Δεύτερο, οι μελέτες λένε ότι «Οι ορεινές περιοχές ανά τον κόσμο αποτελούν το δεύτερο δημοφιλέστερο τουριστικό προορισμό μετά τις ακτές και τα νησιά», αποτελώντας το 15-20% του ετήσιου παγκόσμιου τουρισμού. Ο δε οικοτουρισμός είναι η πιο σημαντική εναλλακτική μορφή τουρισμού και σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, είναι ο ταχύτερα εξελισσόμενος τομέας του τουριστικού κλάδου. Και τρίτο, όσα περισσότερα ξέρει ο επισκέπτης για τον τόπο που επισκέπτεται, τόσο περισσότερο απολαμβάνει και σέβεται αυτό που βλέπει.

Την ομορφιά της περιοχής τη γνωρίζουμε, τη γνωρίσαμε. Διαπιστώνει κανείς ότι ένας πεζοπορικός «παράδεισος» κρύβεται στις παρυφές του Βελουχιού. Η ομαλή γεωμορφολογία, η πολυποίκιλη βλάστηση και τα παλιά μονοπάτια, που συνέδεαν τα χωριά με το Καρπενήσι, είναι στοιχεία του ορεινού ανάγλυφου της Δυτικής Φθιώτιδας που το καθιστούν προσιτό και ιδιαίτερο προορισμό ακόμα και για τους πρωτάρηδες του είδους. Αν συλλογιστούμε όμως για λίγο, μας γεννιέται αυτόματα μια απορία: Η φύση δεν είναι υποχρεωμένη να είναι ωραία, κι όμως είναι. Εμείς τί κάνουμε για να κρατήσουμε αυτή την ομορφιά και να δώσουμε τη δυνατότητα, και το κίνητρο ίσως, για να μείνουν κάποιοι άνθρωποι στον τόπο τους και να μην συγκεντρώνονται σαν τα ποντίκια στις τσιμεντουπόλεις;

Πηγές:
http://www.dasiko.gr/
http://users.teilam.gr/~dsakellaris/MAVRILO/MAVRILO.HTM
http://www.mavrilo.gr/web%20pages/GR/index.php
http://www.megalhkapsh.gr/home.html
http://fthiotikos-tymfristos.blogspot.com/
http://el-gr.facebook.com/pages/i-love-lelouda/104991619552596
http://www.gaiaelliniki.gr/2011/04/blog-post_2458.html
http://www.e-ecology.gr/DiscView.asp?mid=232&forum_id=11&

Στέφανος Σταμέλλος
http://www.e-ecology.gr
http://e-onthemountain.blogspot.com
διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

Ανάβαση στο Σάος(Φεγγάρι) της Σαμοθράκης
μια ενεργειακή απόλαυση

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση σε σχέση με το Σάος, το βουνό της Σαμοθράκης, ήταν αυτή η ασάφεια γύρω από το ύψος του. Ψάχνοντας στο ιντερνετ, πριν πάμε στο νησί, έβλεπα αυτή την «ποικιλία» των αριθμών και παραξενεύτηκα. Δείτε εδώ μερικές αναφορές στο ύψος του, σε διάφορες καταχωρήσεις:
“Το βουνό της, ο Σάος, είναι το ψηλότερο βουνό του Αιγαίου καθώς η κορυφή του, το Φεγγάρι, αγγίζει τα 1664 μέτρα.”
“Σάος (1.621 μ.)”
“Να ανέβει στο όρος Σάος ( 1.650 μέτρα περίπου )”.
“Από τις τρεις κορυφές που συναντάς η κεντρική είναι η ψηλότερη στα 1.612 μ”
“Το βουνό της -Σάος ή Σαώκη- το ψηλότερο βουνό του Αιγαίου, με την κορυφή Φεγγάρι, αγγίζει τα 1700 μέτρα”
“κορυφή Φεγγάρι, (υψόμετρο 1.627μ) του βουνού ΣΑΟΣ”
“Ανάβαση στη κορυφή Φεγγάρι (1611 μ.)”
“η οροσειρά Σάος με ψηλότερη κορυφή το Φεγγάρι ύψους 1614 μέτρα”
“οροσειρά Σάος και την κορυφή Φεγγάρι (υψόμ. 1624μ)”
“Tο απόκρημνο Σάος, με υψηλότερη κορυφή το Φεγγάρι (1670μ. η υψηλότερη κορυφή του Αιγαίου)”
“Ο Σάος ή Φεγγάρι είναι βουνό της Σαμοθράκης με μέγιστο υψόμετρο 1.600 μέτρα”.
“Στο νησί δεσπόζει το Όρος Σάος ή Φεγγάρι (μέγιστο υψόμετρο 1.448)”
κι εδώ “της οροσειράς Σάος, με ψηλότερή κορυφή το Φεγγάρι ή Μαρμαρά με υψόμετρο τα 1611μ. ή 1664μ” Αυτό το ή μας τρέλανε...

Είχαμε πει πολλές φορές να πάμε στη Σαμοθράκη αλλά κυρίως η απόσταση δεν μας το επέτρεπε. Η Αλεξανδρούπολη και μόνο από τη Λαμία, είναι εφτά ώρες. Αυτή τη φορά όμως τα καταφέραμε, με αφορμή το κάλεσμα στο Οικολογικό Κάμπινγκ από τους νέους των Οικολόγων Πράσινων και τους Ηλιόσπορους, που έγινε από τις 12 έως στις 22 Ιουλίου 2009 στο Δημοτικό Κάμπινγκ του νησιού.
Ήταν ένα ανοιχτό κάλεσμα σε νέες-νέους, οικογένειες, συλλογικότητες και ομάδες, τοπικές οικολογικές κινήσεις, θεματικές πρωτοβουλίες και περιβαλλοντικές ΜΚΟ, οικοκοινότητες, τοπικούς παραγωγούς και βιοκαλλιεργητές, ταξιδιώτες, καθώς και όλους όσους ενδιαφέρονται να υιοθετήσουν έναν οικολογικό τρόπο ζωής, να ζήσουν για 10 ημέρες στο δημοτικό κάμπινγκ «ελεύθερης διαβίωσης».

Η φίλη μας η Λίτσα προσπάθησε από πριν μέσω του e-mail να μας βοηθήσει για την παραμονή μας, αλλά δεν στάθηκε τυχερό να τη γνωρίσουμε από κοντά. Οι ντόπιοι βλέπεις το καλοκαίρι έχουν άλλους ρυθμούς από τους ρυθμούς των επισκεπτών…

Ήταν ίσως η ωραιότερη από τις διακοπές που κάναμε τα τελευταία χρόνια. Η Σαμοθράκη έχει μια ιδιαίτερη ενέργεια που τη νοιώθεις. Είναι το πράσινο του νησιού, είναι τα νερά και οι βάθρες, είναι οι αρχαιολογικοί της χώροι, είναι το Σάος, είναι τόσα πολλά. Θεωρείται και είναι ένα πράσινο νησί με πυκνή βλάστηση που αποτελείται κυρίως από ελιές, βελανιδιές, καστανιές, πλατάνια και μεγάλη ποικιλία θάμνων, όπως οι μυρτιές, οι πικροδάφνες, αλλά και βότανα, όπως η μέντα, το θυμάρι, το χαμομήλι. Το δρυοδάσος, με τις αιωνόβιες και τους παράξενους κορμούς βελανιδιές, εμφανίζεται κυρίως στη βορινή πλευρά. Παλιότερα πρέπει να κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος του νησιού. Το χαρακτηριστικότερο του ανάγλυφου του νησιού είναι οι βάθρες -φυσικές πισίνες- στα ρέματα, οι καταρράκτες και οι μικρές λίμνες που σχηματίζονται στο τέρμα τους, με πιο γνωστές τις βάθρες στο ρέμα του Φονιά.

Η απόφαση να ανέβω μόνος μου στο Σάος, χωρίς να ξέρω το βουνό, δεν ήταν δύσκολη, γιατί πάντα το επιδιώκω. Είναι μια συνήθεια και τάση “φυγής στο άγνωστο”. Και “μου αρέσει να βρίσκομαι στις κορφές του βουνού. Εδώ δεν μπορείς να χαθείς” όπως λέει η Πολωνίδα νομπελίστρα ποιήτρια Βισλάβα Σιμπόρσκα. Η ανάβαση από τα Θέρμα θεωρείται δύσκολη σχετικά για κάποιους χωρίς καλή φυσική κατάσταση, λόγω των απότομων κλίσεων.

Ήμουνα εφτά το πρωί στα Θέρμα. Ξύπνησα τη Βάσω πρωί πρωί να με πάει. Ρωτώντας βέβαια πας στην πόλη, αλλά όχι στο βουνό! Ο κύριος, που βρήκα κατά καλή μου τύχη στο δρόμο, μου έδειξε την κατεύθυνση αλλά… σημάδια γιοκ. Κάπου είδα στην αρχή αλλά στη συνέχεια …”δρόμοι ανοίγονται πολλοί”. Τελικά στη δεξαμενή φεύγουμε δεξιά ακολουθώντας τον αγροτικό χωματόδρομο, περνάμε τη ρεματιά με τα πλατάνια και συνεχίζουμε μέχρι τις κεραίες της κινητής τηλεφωνίας. Από εδώ ξεκινάει το Μονοπάτι με τα σημάδια του Ε6

Το μονοπάτι ελίσσεται ανάμεσα στα δέντρα, τις βελανιδιές κυρίως. Όμορφο δάσος, σκιερό στην αρχή και στη συνέχεια αραιώνει. Το να προσπερνάς άλλους ορειβάτες, δεν είναι και εύκολο πράγμα, γιατί διστάζεις. Πώς θα το πάρουν κι οι ίδιοι. Όμως, η βιασύνη ξεπερνάει την ευγένεια και με αθώο χαμόγελο χαιρετάς και φεύγεις, άλλωστε φαίνονται που είναι ξένοι.

Στα 1030 μέτρα μέσα στη ρεματιά είναι η τελευταία πηγή πριν από την κορυφή. Νερό παγωμένο, χωρίς κούπα, σκύβεις και το πίνεις, προσκυνώντας τη θεά φύση. Περνάς απέναντι και συνεχίζεις διασχίζοντας μια κατάφυτη περιοχή με φτέρες. Στο διάσελο το μονοπάτι στρίβει δεξιά και ανεβαίνει ανάμεσα στους σκληρούς αγκαθωτούς θάμνους, αφήνοντας τα τελευταία γέρικα δέντρα. Θέλει προσοχή στους χάρτες, γιατί το έχουν λάθος. Η θέα είναι καταπληκτική. Σκληρή και απότομη ανάβαση στη γυμνή πλαγιά και στα σαθρά πετρώματα.

Βγαίνουμε στην πρώτη κόψη. Κάτι σαν εικόνισμα, στον αέρα, τραβάει την προσοχή και τη φωτογραφική μηχανή. Δεν είναι η κορυφή. Τα σημάδια οδηγούν πάνω στην κόψη σε ένα αρκετά δύσκολο πέρασμα χωρίς μονοπάτι. Και να… η κορυφή, με το ερείπιο της σιδερένιας κεραίας και το μνημείο - φωτογραφία της ξένης κοπέλας που πρέπει να σκοτώθηκε από κεραυνό.
Και τώρα πώς κατεβαίνουν; Σκέφτηκα για εναλλακτική λύση, αλλά, καλύτερα από τα ίδια μην κάνουμε παλικαριές… Η ζέστη ανεβαίνει, άγνωστα απότομα μέρη, καλύτερα η σιγουριά του μονοπατιού.

Πολλά γίδια σκόρπια στη διαδρομή. Η ζημιά στη βλάστηση δεν έχει τελειωμό. Η αδέσποτη κατσίκα είναι πανταχού παρούσα. Δίνεται η εντύπωση στον επισκέπτη ότι δεν υπάρχουν κοπάδια ούτε στάνες. Υπάρχουν μόνο ζώα τα οποία κυκλοφορούν ελεύθερα όλες τις ώρες της μέρας και της νύχτας σε όλο το νησί. Αυτό δεν έχει να κάνει με την άγρια φύση, η οποία έχει τους κανόνες της και μπορεί να θρέψει πληθυσμούς, όσους αντέχει το οικοσύστημα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια οργανωμένη κτηνοτροφία με κανόνες, βασικός κανόνας της οποίας είναι η ελεύθερη βοσκή τους θερινούς μήνες χωρίς κανένα εμπόδιο και με πολλαπλασιασμό των πληθυσμών των γιδιών, ανάλογη και με τις ανάγκες του νησιού σε κρέας. Δηλαδή όσο αυξάνει τη θερινή περίοδο ο τουρισμός και οι επισκέπτες, τόσο αυξάνει και ο αριθμός των κοπαδιών και των ελεύθερων κατσικιών, με αποτέλεσμα αυτό να συμβαίνει σε βάρος του δρυοδάσους και της βιοποικιλότητας, με κίνδυνο για οικολογική καταστροφή. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Στο νησί έχει οριοθετηθεί προστατευόμενη περιοχή, με κωδικό «ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ - SPA: GR 1110004» του δικτύου NATURA 2000, που περιλαμβάνει τον κεντρικό ορεινό όγκο του.

Συνολικός χρόνος ανάβασης 5 ώρες(3 ανάβαση, 2 κατάβαση), χρόνος μιας γρήγορης μοναχικής πορείας. Μόνο μια πηγή, στο μέσο περίπου, άρα χρειαζόμαστε νερό.

Στέφανος Σταμέλλος
http://e-onthemountain.blogspot.com
http://www.e-ecology.gr

διαβάστε ολόκληρο το κείμενο...